ΕΡΓΑΤΙΚΟΣ ΠΑΛΜΟΣ

Με δύο νέες Κοινές Υπουργικές Αποφάσεις (ΚΥΑ), το υπουργείο Εργασίας κλιμακώνει το χαράτσωμα παλιών και νέων συνταξιούχων επιβάλλοντας πρόσθετες μειώσεις στις ήδη κουτσουρεμένες επικουρικές του ΕΤΕΑ και στα εφάπαξ των Ταμείων Πρόνοιας, αλλά  και τον επανυπολογισμό όλων των κύριων συντάξεων που αποδίδονται μέχρι τώρα, μέχρι τον Σεπτέμβρη του 2017, σύμφωνα με τους νέους χαμηλότερους συντελεστές, κρατώντας ανοιχτή την πόρτα για παραπέρα μειώσεις στο μέλλον, σε εξάρτηση από την οικονομική κατάσταση του ΕΦΚΑ, με δεδομένη τη μείωση της κρατικής χρηματοδότησης προς αυτόν.

Η νέα μείωση των επικουρικών έχει αναδρομική ισχύ από τις συντάξεις του Ιούνη και θα αποτυπωθεί στις συντάξεις του Αυγούστου ή του Σεπτέμβρη. Έτσι, για τους δύο ή τρεις μήνες που θα έχουν ήδη παρέλθει, οι περικοπές θα παρακρατηθούν σε ισόποσες δόσεις από τις συντάξεις που θα καταβληθούν μέχρι το τέλος του χρόνου. Οι μειώσεις στις αποδιδόμενες επικουρικές συντάξεις, σύμφωνα με εκτιμήσεις, θα αφορούν πάνω από 200.000 συνταξιούχους, ενώ το ύψος τους μπορεί να φτάνει και το 1/3 της σημερινής επικουρικής σύνταξης.

Ο νέος επανυπολογισμός των αποδιδόμενων επικουρικών συντάξεων θα γίνει με το νέο μειωμένο συντελεστή 0,45% ανά έτος Ασφάλισης, χωρίς μάλιστα να υπάρχει η προστασία των κατώτερων ορίων. Ετσι, το «μαχαίρι» θα αφορά όλες τις επικουρικές συντάξεις, ανεξάρτητα από το ύψος τους. Το ύψος της περικοπής εξαρτάται από το άθροισμα κύριων και επικουρικών, που σύμφωνα με το νόμο ορίζεται αθροιστικά στο ποσό των 1.300 ευρώ. Έτσι θα δεχτούν άμεση μείωση στην επικουρική τους σύνταξη, όσοι συνταξιούχοι έχουν άθροισμα κύριας και επικουρικής σύνταξης άνω του ποσού των 1.300 ευρώ.

Με άλλη υπουργική απόφαση, τίθενται σε ισχύ τα νέα δεδομένα για την απονομή των εφάπαξ, τα οποία και αυτά θα είναι μειωμένα. Με τους νέους μαθηματικούς τύπους που θα ισχύσουν, οι μειώσεις στα εφάπαξ του Δημοσίου που ήδη εκκρεμούν για μια σχεδόν τριετία, θα κυμαίνονται από 15,64% έως 18,26%, στη ΔΕΗ, δημοτικών υπαλλήλων και ξενοδοχοϋπαλλήλων από 18% έως 20%, ενώ σύμφωνα με εκτιμήσεις θα υπάρξουν αυξομειώσεις 5% έως 10% στα εφάπαξ των εμποροϋπαλλήλων και αυτά πέραν των μεγάλων μειώσεων που επιβλήθηκαν τα προηγούμενα χρόνια.

Ο νέος τρόπος υπολογισμού αφορά όσους έχουν αποχωρήσει και αποχωρούν μετά την 1.9.2013. Πάντως, για το χρόνο Ασφάλισης μετά την 1.1.2014 επί της ουσίας το ύψος του εφάπαξ συρρικνώνεται δραματικά και θα αντιστοιχεί στο ύψος των εισφορών που αποδίδονται από τους ασφαλισμένους.

ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΕΣ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ η εγκύκλιος πήρε αριθμό ΦΕΚ 1065Β/07-06-16

Η εγκύκλιος-ΦΕΚ με το νέο εφάπαξ: Μειωμένο από 15,6%-20%

Στην «Ετήσια Έκθεση για το Επιχειρηματικό Περιβάλλον» που εξέδωσε ο ΣΕΒ το 2014, υπήρχαν οι εξής διαπιστώσεις: «Κατά το διάστημα των ετών 2010 - 2013 (...) σχεδόν το σύνολο των ρυθμίσεων του Εργατικού Δικαίου έχει υποστεί σημαντικές τροποποιήσεις. Οι τροποποιήσεις αυτές οδήγησαν στην αλλαγή του παγιωμένου, εδώ και χρόνια, χαρακτήρα των εργασιακών σχέσεων, με κύριο στόχο την ανάκτηση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας και την προσαρμογή της αγοράς εργασίας στις νέες συνθήκες.

(...) Βασική κατεύθυνση των μεταρρυθμίσεων αποτελούν: (α) η αύξηση της ευελιξίας στην αγορά εργασίας με τη διαμόρφωση νέων μορφών απασχόλησης, καθώς και (β) η μείωση του κόστους εργασίας με την αποδέσμευση των επιχειρήσεων από συλλογικές ρυθμίσεις, με παράλληλη παροχή δυνατότητας διαμόρφωσης των όρων εργασίας σε επιχειρησιακό επίπεδο (επιχειρησιακές ή ατομικές συμβάσεις εργασίας). Το νέο εργασιακό περιβάλλον επιτρέπει στις επιχειρήσεις να διαχειρίζονται το εργατικό δυναμικό τους σύμφωνα με τις λειτουργικές και οικονομικές τους ανάγκες, ανάλογα με τον όγκο εργασίας, αλλά και τις οικονομικές συνθήκες της εκάστοτε επιχείρησης».

Οι επισημάνσεις αυτές των βιομηχάνων έγιναν τη χρονιά που «ωρίμαζαν» οι αντεργατικές ανατροπές του 1ου και του 2ου μνημονίου. Τώρα, με το 3ο μνημόνιο βρισκόμαστε μπροστά σε έναν ακόμα γύρο ανατροπών, με αιχμή αυτή τη φορά την παραπέρα αποδιάρθρωση των συλλογικών διαπραγματεύσεων και συμβάσεων, την περιστολή των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων και την πλήρη απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων.

Με αφορμή τα δύο πρώτα μνημόνια, ο ΣΕΒ γράφει στην έκθεσή του ότι οι αντεργατικές ανατροπές επιβλήθηκαν από την ανάγκη των επιχειρήσεων για μεγαλύτερη ευελιξία, προκειμένου να γίνουν πιο ανταγωνιστικές.

Τον ίδιο ακριβώς στόχο περιγράφει και το τρίτο μνημόνιο, με την υποσημείωση μάλιστα ότι κανένα από τα μέτρα που θα νομοθετήσει η κυβέρνηση δεν πρέπει να θυμίζει το προηγούμενο καθεστώς. Μιλάμε δηλαδή για νέα σαρωτική επίθεση, όσο κι αν προσπαθεί ο πρωθυπουργός, ο Γ. Κατρούγκαλος, και άλλοι υπουργοί να θολώσουν τα νερά με αστειότητες περί «κόκκινων γραμμών», όπως αυτές που ...κράτησε η κυβέρνηση στη διαπραγμάτευση για το Ασφαλιστικό ή για τα «κόκκινα» δάνεια.

Μάλιστα, ο Γ. Κατρούγκαλος επιχειρεί και την εξής λαθροχειρία: Χρεώνοντας τις διαρροές για το ενδεχόμενο κατάργησης του 13ου και 14ου μισθού στους μεγαλοεργοδότες και τους δανειστές, προσπαθεί να παρουσιάσει την κυβέρνηση ως «αθώα του αίματος» της επερχόμενης αντεργατικής μεταρρύθμισης.

Κρύβει μ' αυτόν τον τρόπο ότι οι ανατροπές στο σύνολό τους εκφράζουν απαιτήσεις και ανάγκες του κεφαλαίου, υπηρετούν το στόχο της καπιταλιστικής ανάκαμψης, πάνω στον οποίο εργάζεται η κυβέρνηση, νομοθετώντας μέτρα που θα δώσουν ώθηση στην ανταγωνιστικότητα και την κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων.

Ας αφήσουν, λοιπόν, τα «σάπια», που τα έχει ξανακούσει ο λαός σε κάθε προηγούμενη φάση της διαπραγμάτευσης, ότι οι δανειστές και η εργοδοσία θέλουν σκληρά μέτρα και η κυβέρνηση δήθεν αντιστέκεται. Όλοι μαζί, αξεχώριστα, επιτίθενται στους εργαζόμενους και αυτή η κυβέρνηση έχει πάρει απ' όλους (ΣΕΒ, ΕΕ, ΔΝΤ) τα εύσημα για τις αντιλαϊκές μεταρρυθμίσεις που προωθεί.

Οι εργαζόμενοι και τα άλλα λαϊκά στρώματα έχουν τώρα το λόγο. Είναι βέβαιο ότι τους επόμενους μήνες θα δουν πολλά τα μάτια μας, στην προσπάθεια της κυβέρνησης να θολώσει τον ταξικό χαρακτήρα των μέτρων που σχεδιάζει. Χρειάζεται επαγρύπνηση και ετοιμότητα, συσπείρωση στα ταξικά συνδικάτα και καλή οργάνωση, για να απαντηθεί αποφασιστικά κάθε απόπειρα να νομοθετηθούν τα νέα μέτρα.

Από την περίοδο της αντιπολίτευσης ακόμα, και μέχρι σήμερα, στις παρεμβάσεις του Αλ. Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ υπήρχαν πάντα τα... «μπαλκόνια» και τα «σαλόνια»: Υπήρχαν οι παρεμβάσεις για τη χειραγώγηση του λαού και υπήρχαν και τα απανωτά διαπιστευτήρια απέναντι στο κεφάλαιο.

Έτσι και τώρα, την ίδια ώρα που η κυβέρνηση λανσάρει τα παραμύθια περί «δίκαιης ανάπτυξης» και «προστασίας της εργασίας», η ομιλία του Αλ. Τσίπρα μπροστά στους εκπροσώπους των εφοπλιστών και των άλλων τμημάτων του κεφαλαίου, που συμμετείχαν στη ναυτιλιακή έκθεση «Ποσειδώνια 2016», ήρθε να βάλει τα πράγματα στη θέση τους...

Αφού υποκλίθηκε στη «διορατικότητα», στην «πρωτοπορία» και τα «οράματα» των εφοπλιστών, ο πρωθυπουργός ξεκαθάρισε και το δικό του «όραμα»: «Το μοντέλο με το οποίο αναπτύσσεται η ελληνική ναυτιλία μπορεί να αποτελέσει θετικό παράδειγμα στην εκπόνηση του νέου αναπτυξιακού υποδείγματος», ανέφερε χαρακτηριστικά...

«Μοντέλο» της... «δίκαιης ανάπτυξης» που ευαγγελίζεται, δηλαδή, είναι τα αμύθητα κέρδη των εφοπλιστών, οι δεκάδες προκλητικές φοροαπαλλαγές τους, η ανεργία που μαστίζει τους ναυτεργάτες, η μαύρη εργασία στα ποντοπόρα πλοία, τα απλησίαστα για το λαό εισιτήρια της ακτοπλοΐας, τα νησιά που μένουν χωρίς ακτοπλοϊκή σύνδεση ανάλογα με τα συμφέροντα των «οραματιστών» εφοπλιστών κ.ο.κ...

Το «θετικό παράδειγμα» όμως της ναυτιλίας, όπως και η άλλη «ατμομηχανή της ανάπτυξης», ο τουρισμός, επιβεβαιώνουν ότι ο λαός δεν έχει να περιμένει τίποτα από την ανάκαμψη των κερδών του κεφαλαίου!

'Εγνοια της κυβέρνησης τόσο στα αντιλαϊκά παζάρια με τους «θεσμούς», όσο και στην «εκπόνηση του νέου αναπτυξιακού υποδείγματος», δεν είναι τα δικαιώματα και οι ανάγκες του λαού, αλλά η διασφάλιση μεγαλύτερων περιθωρίων κρατικής στήριξης των επενδύσεων και της ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου.

Σε αυτό ακριβώς το πλαίσιο, ο Αλ. Τσίπρας «διαφήμισε» στους εφοπλιστές την «επίμονη διαπραγμάτευση» και τη συμφωνία με τους «εταίρους» για τη «βιωσιμότητα» του κρατικού χρέους, τονίζοντας χαρακτηριστικά ότι μέσα από αυτήν τη διαδικασία «θα προκύψουν πόροι για διαρθρωτικές επενδύσεις, ώστε να συγκλίνουμε με τον ανεπτυγμένο βιομηχανικά Βορρά».

Στο ίδιο μήκος κύματος, οι συνεχείς αναφορές του στην «ανταγωνιστικότητα», στην «εξωστρέφεια» και τα «συγκριτικά πλεονεκτήματα», επιβεβαιώνουν ότι η όποια καπιταλιστική ανάκαμψη θα πατήσει πάνω στο παραπέρα τσάκισμα των εργατικών - λαϊκών δικαιωμάτων, στην ανάπτυξη τομέων και κλάδων με βάση το πού προσδοκά μεγαλύτερα κέρδη το κεφάλαιο και όχι φυσικά με βάση τις λαϊκές ανάγκες.

«Διαφημίζοντας», άλλωστε, το «οικονομικό περιβάλλον» που διαμορφώνουν για το κεφάλαιο οι «μεταρρυθμίσεις» της κυβέρνησης οι οποίες τσακίζουν παραπέρα το λαό, ο Αλ. Τσίπρας ανέφερε ότι «νιώθουμε την ανάγκη να πείσουμε τους Ελληνες εφοπλιστές να μας εμπιστευτούν. Οτι καταβάλλουμε προσπάθειες να μεταρρυθμίσουμε την ελληνική οικονομία. Να δημιουργήσουμε ένα οικονομικό περιβάλλον, το οποίο παρέχει αξία στο εθνικό συγκριτικό πλεονέκτημα»...

Και αλήθεια, οι εφοπλιστές είναι μάλλον... «πεισμένοι» για τις «προσπάθειες» της κυβέρνησης. Χαρακτηριστικό είναι ότι την ίδια ώρα που η κυβέρνηση με τα τελευταία νομοσχέδια απογείωνε παραπέρα τη φοροληστεία σε βάρος του λαού, όχι μόνο διατηρούσε στο ακέραιο τις δεκάδες φοροαπαλλαγές των εφοπλιστών, αλλά δεχόταν και τα συγχαρητήρια της Ενωσής τους, γιατί, στο πλαίσιο των παζαριών και των ανταγωνισμών στην ΕΕ, «με συνέπεια αιτιολόγησε και παρέσχε ισχυρά νομικά στοιχεία σχετικά με τη νομιμότητα του ελληνικού φορολογικού συστήματος της ναυτιλίας»!

Η ομιλία του Αλ. Τσίπρα στους εφοπλιστές, όμως, έχει σημασία και για έναν άλλο λόγο: Οι ύμνοι στο «μοντέλο ανάπτυξής» τους, με τη μαύρη εργασία και την ένταση της εκμετάλλευσης των εργαζομένων, δεν αφήνουν την παραμικρή αμφιβολία για το τι είδους... «προστασία της εργασίας» απεργάζεται η κυβέρνηση, ενόψει και της δεύτερης «αξιολόγησης» του μνημονίου, στην οποία εντάσσονται τα νέα χτυπήματα στα Εργασιακά.

Κόντρα, λοιπόν, στα διάφορα «αφηγήματα» περί «κοινωνικής δικαιοσύνης» και «κόκκινων γραμμών» που επιστρατεύει η κυβέρνηση, χρήσιμο είναι για τους εργαζόμενους να κρατούν κατά νου τα διαπιστευτήριά της στο κεφάλαιο, εκεί που πέφτουν δηλαδή οι μάσκες για την αντιλαϊκή επίθεση διαρκείας...

«Κλείνει ένας δύσκολος κύκλος, σημασία έχει η επόμενη μέρα (...) Η κοινωνία είναι ταλαιπωρημένη, αναζητά ηρεμία, διέξοδο και προοπτική, με την ολοκλήρωση της αξιολόγησης ανοίγεται η δυνατότητα αυτή να προχωρήσουμε σε ένα ξέφωτο όπου υπάρχει διέξοδος, προοπτική ανάκαμψης, σταθερότητας, ηρεμίας, επούλωσης των πληγών. Με την ολοκλήρωση της αξιολόγησης και τις αποφάσεις για το χρέος ανοίγεται αυτή η δυνατότητα, μια προοπτική για το πέρασμα σε μια νέα εποχή της δίκαιης ανάπτυξης. Σε μια χώρα που έχασε το 1/4 του εθνικού πλούτου στην εξαετία και βρέθηκε σε δίνη ύφεσης και ανεργίας, η ανάπτυξη οφείλει να έχει κοινωνικό πρόσημο, γιατί δεν ωφελεί σε τίποτα η μεγέθυνση των δεικτών αν αυτό δεν αντικατοπτρίζεται στη βελτίωση της ζωής των πολιτών. Κεντρική επιδίωξη της προσπάθειάς μας είναι ο πλούτος να διανέμεται με δίκαιο τρόπο προς όφελος της πλειοψηφίας, με προστασία της εργασίας και των μισθών και όχι συντριβής τους στο βωμό του αχαλίνωτου κέρδους (...) Η κυβέρνηση να λειτουργεί στη βάση δύο προτεραιοτήτων, την κοινωνική προστασία, την αναπτυξιακή στροφή της οικονομίας και τη δίκαιη κατανομή των ωφελημάτων (...) Να δώσουμε όραμα στο λαό με πρόσημο κοινωνικής προστασίας».

Τα παραπάνω, μεταξύ άλλων, ανέφερε στην εισήγησή του στο υπουργικό συμβούλιο, την περασμένη Πέμπτη, ο πρωθυπουργός. Δεν ήταν ο μόνος, καθώς είχε προηγηθεί και ακολούθησε μια πλειάδα κυβερνητικών και κομματικών στελεχών που αναπαρήγαγαν στα ΜΜΕ τον ισχυρισμό του οφέλους που έχει τάχα να περιμένει ο λαός όταν η ανάπτυξη έρθει, ως ανταμοιβή των θυσιών στις οποίες υποβάλλεται για να έρθει. Οι αναφορές σε «κοινωνική δικαιοσύνη», «ανάπτυξη με κοινωνικό πρόσημο», «δίκαιη ανάπτυξη» κυριάρχησαν στην προπαγάνδα τους, δίνοντας το στίγμα της προσπάθειας χειραγώγησης του λαού με νέες αυταπάτες και ψευδαισθήσεις, χαλιναγώγησης της δικαιολογημένης δυσαρέσκειας και αγανάκτησής του.

Πρόκειται για επιζήμια μυθεύματα, καθώς είναι αδιαμφισβήτητος ο ταξικός χαρακτήρας της ανάπτυξης, που για να υπάρξει προϋποθέτει την αδικία και την ένταση της εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης, των φτωχών λαϊκών στρωμάτων. Τα αντιλαϊκά μέτρα δεν είναι για το λαό κάτι σαν τις ωδίνες του τοκετού, όπως διατείνεται η προπαγάνδα του Μαξίμου. Ηρθαν για να μείνουν.

Η ανάκαμψη, το ξεπέρασμα της κρίσης στον καπιταλισμό, βασίζεται στη συντριβή της εργατικής τάξης, στη μείωση της τιμής της εργατικής δύναμης, στην κατεδάφιση των εργασιακών δικαιωμάτων. Εχει το πρόσημο της τάξης που εξουσιάζει, των κερδών που της αποφέρει. Αυτό το γνωρίζουν καλά στην κυβέρνηση γι' αυτό και κανείς δεν μιλά για ανάκτηση απωλειών που είχε ο λαός. Για απόδοση μισθών και συντάξεων, για μείωση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, για μείωση και κατάργηση των φόρων, για αύξηση των δαπανών σε Υγεία, Παιδεία κ.α., για κατάργηση των αντιλαϊκών νόμων που σωρηδόν ψηφίστηκαν τα χρόνια της κρίσης...

Τίποτα απ' αυτά δεν θα συμβεί στην «ανάπτυξη». Εξάλλου, ο Αλ. Τσίπρας ήταν σαφής όταν μιλώντας στο υπουργικό του συμβούλιο αποκήρυσσε τις «παροχές» σαν «σπατάλες», τάζοντας λίγα ψίχουλα στην ακραία φτώχεια, την ίδια ώρα που απηύθυνε προσκλητήριο στο κεφάλαιο να ακονίσει μαχαιροπίρουνα για το φαγοπότι.

Λένε συνειδητά ψέματα στο λαό...

Η «δίκαιη» ανάπτυξη έρχεται, τα αντιλαϊκά μέτρα φεύγουν. Αυτό τουλάχιστον διατείνονται. Η κυβερνητική εκπρόσωπος, Ολγα Γεροβασίλη, δήλωσε την περασμένη Παρασκευή: «Κλείσαμε περίπου το 80% των υποχρεώσεών μας για την τριετία. Για την ολοκλήρωση της συμφωνίας. Το ξέρουμε όλοι ότι ήταν επιλογή να είναι εμπροσθοβαρές το κομμάτι υλοποίησης της συμφωνίας, με την έννοια να δοθεί και ένας χρόνος για να μπορέσει πραγματικά μέσα στον επόμενο χρόνο που μας απομένει, μέχρι τη λήξη του προγράμματος, να ξεδιπλωθεί μια πολιτική για την επιστροφή στην ανάπτυξη, για να μπορέσουμε να βγούμε όρθιοι από αυτό (...) όταν η χώρα θα περάσει στους ρυθμούς ανάπτυξης, στους οποίους στοχεύουμε, τότε και ό,τι έρχεται ως κέρδος, θα κατανέμεται επίσης δικαίως. Αυτό το οποίο εξήγγειλε χθες στην ομιλία του ο πρωθυπουργός (...) Υπάρχει μεγάλος βαθμός ικανοποίησης. Περάσαμε μια δύσκολη περίοδο για τη χώρα και είμαστε στην ευχάριστη θέση να περνάμε ένα βήμα μπροστά, να κοιτάζουμε μελλοντικά, να σταθεροποιήσουμε την οικονομία και την κοινωνία. Αλλάζουμε σελίδα και περνάμε σε μια άλλη μέρα, με ανοικτό δρόμο, για να πάρει "στροφή" η οικονομία προς την ανάπτυξη, είναι ο μοναδικός δρόμος».

Ο πρωθυπουργός, βέβαια, είπε κι άλλα στο υπουργικό συμβούλιο. Εκανε καθαρό ότι από την εκταμίευση των δόσεων, την όποια ανάκαμψη της οικονομίας, τη ρύθμιση του χρέους, έχουν λαμβάνειν μόνο οι επιχειρηματικοί όμιλοι. Εκανε ξεκάθαρο ότι οι αντεργατικοί - αντιλαϊκοί νόμοι δεν θα καταργηθούν, αντιθέτως θα ψηφιστούν και νέοι, θα δοθούν και νέα προνόμια στο κεφάλαιο, που θα βγουν από το ξεζούμισμα των λαϊκών νοικοκυριών.

Είπε ότι ένα «σημαντικό μέρος» της αναμενόμενης εκταμίευσης της δόσης «θα διοχετευτεί στην πραγματική οικονομία», η οποία επιπλέον θα επωφεληθεί απ' την επαναφορά του «waiver» από την ΕΚΤ και την ένταξη των ελληνικών ομολόγων στο σύστημα ποσοτικής χαλάρωσης. Συμπλήρωσε, απευθυνόμενος στους επιχειρηματικούς ομίλους, οι οποίοι επιζητούν μεγαλύτερα περιθώρια κρατικής στήριξης των επενδύσεών τους, πως «το σημαντικότερο είναι ότι μαζί με την πρώτη αξιολόγηση, η απόφαση θεσμοθετεί και έναν κόφτη χρέους, ανώτατο ποσοστό στις δαπάνες εξυπηρέτησης χρέους, μια πολύ σημαντική εξέλιξη, επιτυχία που οι προηγούμενες κυβερνήσεις ούτε που θα μπορούσαν να τη φανταστούν αφού δεν διεκδίκησαν ποτέ ελάφρυνση του χρέους (...) Αυτός ο κόφτης χρέους είναι μια πολύ θετική εξέλιξη, απαραίτητη προϋπόθεση για να περάσουμε σε νέα εποχή σταθερότητας και ανάκαμψης (...) Η δέσμευση ότι μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα η Ελλάδα θα έχει ανώτατο όριο 15% του ΑΕΠ για αποπληρωμή χρέους, μειώνει καθοριστικά τις αναγκαίες δαπάνες ετησίως και δημιουργεί δημοσιονομικό χώρο για χρηματοδότηση της πραγματικής οικονομίας»...

Βεβαίως, ο «κόφτης» χρέους είναι ωφέλιμος για το κεφάλαιο αφού θα εξοικονομείται κρατικό χρήμα για τις πολύμορφες ενισχύσεις των επιχειρηματικών ομίλων για επενδύσεις, ενώ ανεξάρτητα από το ποσοστό του ΑΕΠ για την αποπληρωμή του, το χρέος το πληρώνει ο λαός.

Για τη στήριξη της καπιταλιστικής ανάκαμψης, ο πρωθυπουργός απαρίθμησε κι άλλες παρεμβάσεις της κυβέρνησής του, όπως αυτές στη Δημόσια Διοίκηση για την προσαρμογή της στις ανάγκες του κεφαλαίου, αλλά και όσες έπονται, με προεξάρχουσα αυτή του νέου «αναπτυξιακού νόμου», που κατατέθηκε ήδη στη Βουλή. «Εχουμε στη Βουλή το νέο αναπτυξιακό νόμο», σημείωσε ο Αλ. Τσίπρας, «με κίνητρα, δημιουργία σταθερού επενδυτικού περιβάλλοντος, απλοποίηση νομοθεσίας, προγραμματίζουμε την κατάθεσηνομοσχεδίου για την κοινωνική οικονομία, για το πλαίσιο ανάθεσης και εκτέλεσης δημοσίων συμβάσεων (...) για την οικειοθελή αποκάλυψη (σ.σ. των αδήλωτων κεφαλαίων της πλουτοκρατίας),για τα δημόσια έργα (...) Συνεχίζουμε τη μεθοδική δουλειά για επανεκκίνηση μικρών και μεγάλων έργων σε υποδομές, Ενέργεια, Τουρισμό, για αξιοποίηση κονδυλίων (...) Βρισκόμαστε σε διαρκή προσπάθεια ώστε να γίνουμε επίκεντρο επενδυτικού ενδιαφέροντος διεθνώς».

...για να στοιχηθεί κάτω από ξένες σημαίες

Επιδίωξη της κυβέρνησης δεν είναι μόνο να κερδίσει χρόνο για να υλοποιήσει όλα όσα αντιλαϊκά απαιτεί η ανάκαμψη της καπιταλιστικής κερδοφορίας. Ούτε μόνο να χειραγωγήσει με αυταπάτες τη λαϊκή δυσαρέσκεια. Θέλει κάτι ακόμα χειρότερο: Να ενσωματώσει το λαό στα μακροπρόθεσμα προτάγματα του κεφαλαίου. Να τον πείσει να υιοθετήσει ως δικό του το στόχο της καπιταλιστικής ανάπτυξης, να αναθερμάνει στις λαϊκές συνειδήσεις τη χίμαιρα του εξανθρωπισμένου καπιταλισμού που δεν χρειάζεται να παλεύει κανείς για την ανατροπή του, αφού είναι δυνατή η φιλολαϊκή μετάλλαξή του μέσω της διαχείρισης.

Πρόκειται ίσως για την καλύτερη υπηρεσία που προσφέρει στην αστική τάξη της χώρας. Δεν ήταν τυχαία η επιδοκιμασία που εισέπραξε απ' τον Γάλλο πρωθυπουργό, Μ. Βαλς, ότι κατάφερε να περάσει πρόγραμμα 7.500 σελίδων χωρίς τις αντιδράσεις που συναντά η γαλλική κυβέρνηση στην προσπάθειά της να σμπαραλιάσει τις εργασιακές σχέσεις. Ούτε ο θαυμασμός που εξέφρασε για το έργο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ ο πρόεδρος του Γιούρογκρουπ, Γ. Ντάισελμπλουμ...

Η κυβέρνηση θέλει να βάλει τον ίδιο το λαό να υπερασπίζεται τη στρατηγική του κεφαλαίου, που τον οδηγεί σε θυσίες διαρκείας. Να τον κάνει να παραιτηθεί ακόμα και από την πάλη για κάλυψη των αναγκών του εν αναμονή - μάταια - μιας ανάπτυξης, που θα ωφελήσει τάχα και τον ίδιο.

Οι εργαζόμενοι, οι άνθρωποι των λαϊκών στρωμάτων πρέπει να δουν την πείρα που υπάρχει. Να θυμηθούν ότι το ξήλωμα των εργατικών - λαϊκών δικαιωμάτων άρχισε σιγά σιγά ήδη από την περίοδο των μεγάλων ρυθμών ανάπτυξης ως θυσία στο βωμό της ανταγωνιστικότητας των μονοπωλιακών ομίλων. Να δουν ότι σε κλάδους, όπως ο τουρισμός, που δεν βρίσκονται σε κρίση, οι εργαζόμενοι βιώνουν μια εφ' όλης της έκτασης επίθεση σε δικαιώματα και συνθήκες δουλειάς. Να μάθουν την πρόσφατη διεθνή πείρα. Σε όσα κράτη η οικονομία πέρασε στην ανάκαμψη δεν συνοδεύτηκε από ανάκαμψη δικαιωμάτων και κατακτήσεων ούτε από αντιμετώπιση της μεγάλης ανεργίας, όσο κι αν αυτή «κουκουλώθηκε» μέσα από τα διάφορα προγράμματα ανακύκλωσής της με προσωρινές θέσεις εργασίας και ελαστικές εργασιακές σχέσεις.

Μπορεί να διατείνονται ότι έκλεισαν την «αξιολόγηση» «χωρίς να πάμε πίσω απ' τις κόκκινες γραμμές στη βάση των οποίων ζητήσαμε την εντολή του λαού τον Σεπτέμβρη», αυτό όμως που προκύπτει είναι ότι μοναδική κόκκινη γραμμή της κυβέρνησης είναι τα συμφέροντα του κεφαλαίου.

Στο λαό προσφέρουν ελεημοσύνες - κοροϊδία, λες και είναι επαίτης, του τύπου «στοχευμένα προγράμματα» για 150.000 ανέργους, με 8μηνη διάρκεια, πριν από την επιστροφή στην ανεργία, εκπτώσεις στο λογαριασμό ρεύματος για τους λίγους που μπορούν να είναι «συνεπείς πελάτες»...

Οση όμως δεινότητα κι αν επιδεικνύουν, τα προπαγανδιστικά επιτελεία της κυβέρνησης αδυνατούν να κρύψουν ότι στον καπιταλισμό δεν υπάρχει «ανάπτυξη» για όλους. Οι επενδύσεις θα έρθουν να πατήσουν πάνω στην πάμφθηνη εργατική δύναμη, στα ισοπεδωμένα δικαιώματα, στον εκτοπισμό μικρομεσαίων στρωμάτων της πόλης και του χωριού, που θα επιταχυνθεί από τα μέτρα που ψηφίστηκαν.

Ανάπτυξη για το λαό θα υπάρξει μόνο όταν ο ίδιος με την πάλη του πάρει τα μέσα παραγωγής στα χέρια του, κοινωνικοποιώντας τον πλούτο που παράγει και κατευθύνοντάς τον στην ικανοποίηση των αναγκών του.

Τη σκυτάλη πήραν χτες οι εργαζόμενοι στο «Αττικόν». Δεν έχουν τέλος τα προβλήματα στις κρατικές μονάδες σε όλη τη χώρα

Την Τετάρτη, 8 Ιούνη,απεργούν οι εργαζόμενοι στις δημόσιες Μονάδες Υγείας - Πρόνοιας και το ΕΚΑΒ όλης της χώρας. Στην Αθήνα, θα συγκεντρωθούν έξω από το υπουργείο Υγείας στις 11 π.μ. Η Γραμματεία Υγείας - Πρόνοιας του ΠΑΜΕ καλεί σε συμμετοχή για: Μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, μονιμοποίηση όλων όσοι εργάζονται με ελαστικές σχέσεις, αποκατάσταση των απωλειών, ένταξη στα ΒΑΕ, δημόσια δωρεάν Υγεία - Πρόνοια για όλους με κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δράσης και των πληρωμών των ασθενών, πλήρη κρατική χρηματοδότηση, φορολογία του κεφαλαίου στο 45%, στελέχωση με μόνιμο προσωπικό όλων των ειδικοτήτων των μονάδων του Πρωτοβάθμιου Εθνικού Δικτύου Υγείας (ΠΕΔΥ).

Κινητοποίηση στο «Αττικόν»

Κινητοποίηση στην πύλη του νοσοκομείου έκαναν χτες οι εργαζόμενοι στο «Αττικόν» ενάντια στην υποστελέχωση και την κρατική υποχρηματοδότηση του νοσοκομείου. Η κατάσταση επιδεινώθηκε καθώς οι 15 επικουρικοί νοσηλευτές απέχουν από τις βάρδιες και τις αργίες γιατί είναι απλήρωτοι, ενώ 50 εργαζόμενοι στα 5μηνα απολύονται. Από τις προσλήψεις που προπαγανδίζει το υπουργείο Υγείας στο «Αττικόν» έχουν πάει 3 εργαζόμενοι. Για όλα αυτά συζήτησαν οι συγκεντρωμένοι με ασθενείς και εργαζόμενους, ενώ στο πλευρό τους βρέθηκε ο δήμαρχος Χαϊδαρίου, Μιχάλης Σελέκος.

Οπως δήλωσε ο Γιώργος Σιδέρης, γραμματέας του σωματείου και μέλος του ΔΣ της Ενωσης Ιατρών Νοσοκομείων Αθήνας - Πειραιά (ΕΙΝΑΠ), «σήμερα ενώ υπάρχουν χιλιάδες άνεργοι υγειονομικοί, το Αττικόν - όπως και άλλα νοσοκομεία - έχει πάνω 300 κενές οργανικές θέσεις. Τα αποτελέσματα τα βιώνουν όλοι οι ασθενείς: Χαλασμένα μηχανήματα, κλειστά κρεβάτια ΜΕΘ, κλειστές χειρουργικές αίθουσες... Τώρα αύξηση της χρηματοδότησης από τον κρατικό προϋπολογισμό. Ας σκεφτεί ο καθένας. Γιατί με τόσο πλούτο που παράγεται η δημόσια Υγεία να στενάζει, ο κόσμος να ταλαιπωρείται και να χρυσοπληρώνει πολλές φορές για παροχές Υγείας που δικαιούται; Διότι και αυτή η κυβέρνηση υπηρετεί τα επιχειρηματικά συμφέροντα, γιατί η Υγεία είναι γι' αυτούς κόστος, όχι αγαθό».

Εκτός λειτουργίας ο αξονικός στην Αρτα

Για μια ακόμη φορά, ο αξονικός τομογράφος του Νοσοκομείου Αρτας, όπως ακριβώς και το 2013, είναι εκτός λειτουργίας εδώ και 2,5 μήνες λόγω βλάβης, όπως αναφέρεται σε Ερώτηση του ΚΚΕ προς τον υπουργό Υγείας, Ανδρ. Ξανθό. Οι ανάγκες των ασθενών εξυπηρετούνται κατά τις εργάσιμες μέρες από το μοναδικό ιδιωτικό Ακτινοδιαγνωστικό Κέντρο στο Νομό. Ετσι, ασθενείς που βρίσκονται σε μηχανική υποστήριξη, άλλα βαριά περιστατικά που δεν μπορούν να μετακινηθούν, ή περιστατικά που χρειάζονται αξονική Σαββατοκύριακα κι αργίες, δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν και συχνά επιλέγεται η μεταφορά του ασθενούς στα Γιάννενα με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την υγεία του.

Το νοσοκομείο υποχρεώνεται να καταβάλλει 20.000 ευρώ μηνιαίως στον ιδιώτη και οι ασθενείς των Εξωτερικών Ιατρείων του Νοσοκομείου πληρώνουν στον ιδιώτη όλο το ποσό της εξέτασης γιατί δεν έχει γίνει ακόμη εισαγωγή τους στο νοσοκομείο. Ταυτόχρονα, στους εργαζόμενους οφείλονται δεδουλευμένα νυχτερινά - αργίες - υπερωρίες - εφημερίες από 1/1/2012.

Κάλεσμα της ΟΓΕ

Να στηρίξουν την απεργία των υγειονομικών, την Τετάρτη 8 Ιούνη, και να πάρουν μέρος στη συγκέντρωση, στις 11 π.μ., στο υπουργείο Υγείας, καλεί τις γυναίκες των λαϊκών στρωμάτων η ΟΓΕ. Στην ανακοίνωσή της συνοψίζει τις συνέπειες της υποχρηματοδότησης και της υποστελέχωσης των υγειονομικών και προνοιακών μονάδων τόσο για τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες σε αυτές, όσο και για τις γυναίκες που έχουν ανάγκη τις υπηρεσίες τους.

«Επιστρέφουμε ως απαράδεκτες τις δηλώσεις της κυβέρνησης που επικαλείται τις "δημοσιονομικές αντοχές", το "κόστος" για αυτήν την άθλια κατάσταση. Δεν πέφτουμε στην παγίδα της περιβόητης ανάπτυξης που δήθεν θα φέρει βελτιώσεις στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη», σημειώνει η ΟΓΕ και καταλήγει: «Τα οξυμένα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε οι γυναίκες και οι οικογένειές μας, οι υγειονομικοί, δεν μπορούν να περιμένουν. Δείχνουμε την αλληλεγγύη μας στην απεργία των εργαζομένων στις δημόσιες μονάδες Υγείας - Πρόνοιας και το ΕΚΑΒ».

Στους δρόμους και οι συνταξιούχοι

Τη μέρα της πανυγειονομικής απεργίας, οι Συνεργαζόμενες Συνταξιουχικές Οργανώσεις (ΙΚΑ - ΕΛΤΑ - ΔΗΜΟΣΙΟΥ - ΟΣΕ - OAEE - ΝΑΤ - ΟΤΑ - ΠΟΣΕ - ΟΑΕΕ) καλούν σε παναττική κινητοποίηση στις 10 π.μ., στην πλ. Εθνικής Αντίστασης (Δημαρχείο Αθήνας) και πορεία στο υπουργείο Υγείας. Αγωνιστικές συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας, για τα μεγάλα προβλήματα στο χώρο της Υγείας, οργανώνουν επίσης την ίδια μέρα στις 10.30 π.μ., στις εισόδους του Νοσοκομείου Βόλου και του Νομαρχιακού Νοσοκομείου Λάρισας, οι Συνεργαζόμενες Συνταξιουχικές Οργανώσεις των νομών Μαγνησίας και Λάρισας,αντίστοιχα. Οι σχετικές αποφάσεις πάρθηκαν σε συσκέψεις - συγκεντρώσεις που έγιναν στα Εργατικά Κέντρα του Βόλου προχτές και της Λάρισας χτες.

«Υπάρχουν δύο προβλήματα εδώ που χρειάζονται ιδιαίτερης προσοχής: Να μη γλιστρήσει η Εκπαίδευση από την πλήρη ρύθμιση στην πλήρη ασυδοσία, την έλλειψη κανόνων, την ιδιοποίησή της από ισχυρές ομάδες και επιμέρους συμφέροντα. Το άλλο είναι το ενδεχόμενο η Εκπαίδευση να τονίσει, να αυξήσει την κοινωνική ανισότητα, αντί να τη μειώσει. Αυτός είναι ο μεγάλος και υπαρκτός κίνδυνος...». Η αποστροφή αυτή από το τελικό πόρισμα της Επιτροπής του «διαλόγου για την Παιδεία», η οποία, σημειωτέον, στο κείμενο αφήνεται απλά να «αιωρείται» σαν «ξόρκι», είναι παραπάνω από ενδεικτική για το εφιαλτικό, ακόμα πιο σκληρό ταξικό σχολείο που έχει στα σκαριά η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ.

Φυσικά, η ουσία του σχολείου αυτού, που περιγράφεται στις 130 σελίδες του πορίσματος, δε βρίσκεται στους βερμπαλισμούς και στη «χρυσόσκονη» με την οποία η Επιτροπή προσπαθεί να πασπαλίσει το πιάτο που προσφέρει στις λαϊκές οικογένειες ως λύση για τα αδιέξοδα της Παιδείας. Ούτε βέβαια στον ανούσιο προπαγανδιστικό «αχό» που σήκωσαν τις προηγούμενες μέρες ένθεν - κακείθεν τα υπόλοιπα αστικά κόμματα και ΜΜΕ και η κυβέρνηση, περί «βασιλόπουλων», «πριγκιπισσών» και άλλων, «αχός» που κρύβει την ουσία των αντιδραστικών αλλαγών που προωθούνται αλλά και το γεγονός ότι όλες οι πολιτικές δυνάμεις, πλην ΚΚΕ, συμφωνούν στην κατεύθυνση της πολιτικής που προωθείται για το σχολείο και συνολικά για την Παιδεία.

***

Από την εισαγωγή του ακόμα το πνεύμα του κειμένου είναι ότι η Εκπαίδευση, με το ρόλο που της αναλογεί, πρέπει να συμβάλει στη θωράκιση της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων και στην προσπάθεια της καπιταλιστικής οικονομίας να περάσει τα «ζόρια» της κρίσης. Αυτές οι ανάγκες επιβάλλουν ένα εργατικό δυναμικό πιο ευέλικτο και προσαρμοσμένο στους στόχους της θωράκισης της καπιταλιστικής κερδοφορίας αλλά και συνολικά πιο κοντά στη μεγάλη ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων, που στο σημερινό σύστημα αξιοποιούνται για την αύξηση της κερδοφορίας του κεφαλαίου και όχι για τις λαϊκές ανάγκες. Αυτές οι ανάγκες, που υπηρετεί και η σημερινή κυβέρνηση, διαμορφώνουν το πλαίσιο των αντιδραστικών αλλαγών στην Εκπαίδευση και σε όλα τα επίπεδα, από τη λειτουργία και τη χρηματοδότηση, έως το περιεχόμενο. Από εκεί προκύπτει και η ανάγκη, που αναφέρει το πόρισμα, το εκπαιδευτικό σύστημα«να εκκαθαρίσει το έδαφος στο οποίο θα βαδίσει, και να απαλλαγεί από τα χρόνια βαρίδια που εμποδίζουν τον βηματισμό του».

***

Αυτή η «εκκαθάριση του πεδίου» που προωθεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, συνεχίζοντας από εκεί που σταμάτησαν οι προηγούμενες, περιλαμβάνει πολλά. Και όλα τους αντίθετα με την ανάγκη αλλά και δυνατότητα της εποχής μας να παρέχεται ενιαία, υποχρεωτικά, δωρεάν και σε όλα τα παιδιά, μόρφωση υψηλού επιπέδου.

Γι' αυτό και στο πόρισμα περιγράφεται η βήμα βήμα εγκατάλειψη της υποχρέωσης και ευθύνης του κράτους να προσφέρει σε όλα τα παιδιά τη μόρφωση αυτή, επικαλούμενο μάλιστα και τις επισημάνσεις διεθνών ιμπεριαλιστικών οργανισμών, όπως ο ΟΟΣΑ, που έχουν ασκήσει «κριτική προς τον υπερβολικό συγκεντρωτισμό του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος». Γι' αυτό και το πόρισμα λέει ότι «δημόσια εκπαίδευση δε σημαίνει κρατική εκπαίδευση - γιατί και το κράτος, χωρίς έλεγχο, μια μορφή ιδιοποίησης των κοινών αγαθών είναι» (!), και ότι «η εκπαίδευση κρατήθηκε από όλες τις κυβερνήσεις σε κατάσταση χρόνιας ανηλικότητας και εξάρτησης, τόσο ως προς τους οικονομικούς πόρους όσο και ως προς την καθοδήγηση από ένα συγκεντρωτικό μηχανισμό».

«Ανηλικότητα», λοιπόν, η υποχρέωση του κράτους και το δικαίωμα των παιδιών, «ωριμότητα» το άνοιγμα των σχολείων στις απαιτήσεις της «αγοράς» και το «αυτόνομο σχολείο» που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ φροντίζει να ξεπλύνει όπως μπορεί στις λαϊκές συνειδήσεις αφού διαπιστώνει ότι «υπάρχει αρκετός φόβος και έχει καλλιεργηθεί καχυποψία» απέναντί του!

Δεν θα μπορούσε να είναι και αλλιώς όταν «αυτόνομο σχολείο» σημαίνει σχολείο με ακόμα μεγαλύτερη ταξική διαφοροποίηση, όπως περιγράφεται και στο πόρισμα. Ενα σχολείο πλήρως διαφοροποιημένο, από τη λειτουργία, όπου «κάθε χρόνο το σχολείο πρέπει να θέτει στόχους, με αφετηρία τις ιδιαίτερες συνθήκες που λειτουργεί», έως το περιεχόμενο, όπου παρουσιάζεται μάλιστα ως αίτημα των εκπαιδευτικών «αντί ενός αναλυτικού προγράμματος του οποίου ελέγχεται με σχολαστικότητα η τήρηση, να διατυπώνονται οι στόχοι του σχολείου, σε κάθε μαθησιακό αντικείμενο»! Αυτό το σχολείο δεν μπορεί παρά να είναι «ορθάνοιχτο» όχι βέβαια στις λαϊκές ανάγκες ή στην τοπική κοινωνία γενικώς και αορίστως, όπως το παρουσιάζει το πόρισμα, αλλά στις ανάγκες και τις κάθε φορά απαιτήσεις του κεφαλαίου, στη λειτουργία με όρους επιχειρηματικότητας και ανταποδοτικότητας, στην αντιεπιστημονική εκμάθηση «δεξιοτήτων» για τους πολλούς, αντί για τη γνώση των νόμων κίνησης της φύσης και της κοινωνίας για όλους.

***

Γι' αυτό και όση σάλτσα περί «δημοκρατίας», «σύγχρονης παιδαγωγικής» και «καινοτομίας» κι αν χρησιμοποιήσει το πόρισμα, δεν κρύβεται το γεγονός ότι μιλάμε για ένα σχολείο «ζούγκλα», ταιριαστό στη «ζούγκλα» της καπιταλιστικής οικονομίας και κοινωνίας. Γι' αυτό και τα σχέδια αυτά πρέπει να βρουν απέναντι τους μαθητές, τους γονείς, τους εκπαιδευτικούς και όλο το λαό, που πρέπει να προτάξουν τη δική τους ανάγκη για το σχολείο των σύγχρονων λαϊκών αναγκών.